zaterdag 20 december 2014

Work in progress: wrinkle my blanket

Het is ook wel eens leuk om te laten zien waar ik mee bezig ben. Zeker als ik voor dat project ongeveer een half jaar heb uitgetrokken...
Op internet zie ik ze heel erg vaak voorbij komen, dekens in alle soorten, maten en kleuren. Al een hele tijd staat de ripple blanket op mijn verlanglijstje. Het meest bekende patroon is van Attic24. Lucy heeft zelfs webshops zo ver gekregen om 'haar' kleurenpakketten te verkopen. Ik besloot echter mijn eigen kleurenschema te kiezen en zo te gaan voor een regenboog-deken. Ik koos 20 verschillende kleuren en voegde wat bollen wit toe. Inmiddels heb ik alle kleuren één keer gehad, en schat dat ik op ongeveer een kwart ben van de deken, exclusief de rand.
It would be nice to show something I am working on. Especially as I intent to finish this in about half a year...
I have seen a lot of blankets on the internet. In all kinds of forms, types and colors. The ripple blanket is one of my favorites. The best known pattern is by Attic24. Lucy even has some webshops that carry her color-packages. I chose my own colorwars, and make a rainbow blanket. I selected 20 colors and added some skeins of white. I now have made one ripple of each volor, and I think I am at about a quarter of the blanket, the border not included. 



Dit was mijn voortgang net voor november, slechts een paar randjes gedaan.
This was my progress at the beginning of november, just a few rows finished. 


En dit was mijn voortgang aan het begin van december. Inmiddels zijn de laatste twee tinten paars ook toegevoegd en kan ik weer beginnen met roze. Maar, eerst alle kerstcadeau's af.
And this is my progress at the beginning of december. The last two purples are added now as well, so I will be starting with pink, after I finished all Christmas presents. 


vrijdag 19 december 2014

Appeltaart no. 13

Jaaaa hiermee zijn we op de helft. Dat deze appeltaart pas in november gebakken is zullen we maar eventjes buiten beschouwing laten. Dat heeft deze appeltaart helemaal niet verdient, zoveel negativiteit. Want sjongejonge, deze taart is het waard om te maken. Maar dat kan ook aan mijn voorkeur liggen voor amandelen en zoetigheid. Want er zitten niet alleen amandelen (ik gebruikte zowel gewone amandelen als amandelschaafsel) in, maar ook in amaretto gedrenkte bitterkoekjes. Hell yeah.



Het duurde even voor ik deze taart had teruggevonden, wat mij eventjes deed zweten, want wat als ik deze niet nog een keer zou kunnen maken? Gelukkig herinnerde ik me op tijd de cruciale ingrediënten, wat het zoeken wat makkelijker maakte. Het recept staat op Smulweb en is van beppie.

Zie je de foto? Het laatste stukje. Ik was bijna te laat met foto's maken, zo snel wassie op.

donderdag 18 december 2014

Show 'n Tell: Vudou, you do.

Lang, lang geleden. In een land hier ver vandaan woonde een prinsesje. Mijn zusje. En toen, ooit, in oktober, was zij jarig. En bij jarige prinses hoort natuurlijk ook een cadeautje. Een heel erg speciaal cadeautje, want ik haakte dit katje naar eigen inzicht, maar schreef het niet op. One of a kind dus.
Once upon a time, in a land far away there lived a princess. My sister. And then, someday, in october, it was her birthday. And a birthday girl needs a present. A very special one, because I crocheted this kitty on gut feeling, but did not write anything down. So, one f a kind. 



Mijn zusje en haar vriend waren op dat moment aan het kijken naar een stel lieve katjes dat hun leventje in Antwerpen zou komen verreiken. Inmiddels wonen Azul en Alvar al gezellig bij ze. Dus mini-Vudou hebben ze eigenlijk niet meer nodig. Gelukkig heb ik zelf het origineel nog.
At that time, my sister and her boyfriend were looking for a pair of lovely kitties that would enrich their lives. Now, some time later, Azul and Alvar are actually already living with them in Antwerp. So mini-Vudou no longer really serves his purpose. But I am lucky I still have the original for myself. 



En ja, de lens van mijn fotocamera is stuk. :(




woensdag 17 december 2014

Appeltaart no. 12

Ik moet wat bekennen. Toen ik vrijdag een nieuw appeltaart recept aan het uitzoeken was kwam ik dit recept tegen in mijn map met opgeslagen appeltaart recepten. De titel sprak me wel aan, appel, custard, honey, hmmm.. en deze blog heeft prachtige foto's. Dus ik schreef de ingrediënten over op een boodschappenlijstje, en begon toen te denken....

Ik had toch al eens eerder een recept waarin er vaag 'je meest favoriete recept voor een appeltaart-korst' werd vermeld onder de ingrediënten? Ik kan me zelfs iets herinneren dat ik na een dergelijk recept had gezworen nooit meer een recept te maken waarin Amerikaanse of Engelse inhoudsmaten genoemd werden. Maar, ik wist het niet meer zeker.



Gelukkig kent deze blog labels en label ik alle appeltaart-blogjes netjes. Dus ik kon nakijken welke appeltaarten ik nu wel en welke appeltaarten ik niet al eens had gemaakt. En deze appeltaart stond er niet bij.

Maar toch.. er stond me iets van bij. Ik begon me zelfs iets te herinneren over blauw-uitgeslagen walnoten. En over een taart die eigenlijk helemaal niet zo lekker was, daardoor de helft in de prullenbak belandde. En ik wist zeker, dat die taart gemaakt was naar aanleiding van bovenstaand recept. En dus ging ik zoeken. En ik vond deze foto. Van een taart die leuk was toen die net uit de oven kwam. Maar niet meer zo heel leuk was nadat deze net was geproefd. En waarvan het dus ook niet meer leuk genoeg was om nog meer foto's te maken, van puntjes appeltaart op een schoteltje bijvoorbeeld.

dinsdag 16 december 2014

Show 'n Tell: Spring fling-a-ding




Nog een spinwolletje dat al meteen een nieuwe bestemming vond..Spring fling, het draadje dat is spon tijdens de tour de fleece werd al vrij snel een sjaal voor mijn schoonmamma. Vooral de kleuren passen goed bij haar en het wat dikkere, maar zachte garen maakt het wolletje perfect voor een warme sjaal.
Another handspun which screamed to be made into something... Sping fling, the yarn I spun during the tour the fleece, became a shawlette for my mother in law. Especially the colors suit her well and the thick but soft wool made this yarn perfect for a cozy shawlette. 



Ik koos een niet al te ingewikkeld patroontje, omdat met al die kleuren in het garen van een motiefje niet meer zoveel zou overblijven. Het patroontje heet Boysenberry Shawlette en is van J Gumm. Het haakte heerlijk snel weg en met twee avondjes haken was de sjaal al klaar. Ook schoonmamma dus helemaal klaar voor de winter,
I chose a not to complicated pattern, because anything more difficult would get lost in those colors. The pattern is called Boysenberry Shawlette and is by J Gumm. It's a nice and easy pattern to work with and within two evenings of crocheting it was finished. So my mother in law is all ready for winter too. 




maandag 15 december 2014

Appeltaart no. 11

In oktober nog een 'goude oude' alleen dan eentje die ik normaal gesproken niet zelf maak. Dit recept is er eentje die mijn schoonvader vaak en graag maakt. En dat is niet voor niks, want hij is erg lekker. Het is een Italiaanse appel-citroen cake en vooral dat citroen maakt hem erg lekker fris. Bovendien gaat er niet zo obsceen veel boter in deze cake, waardoor die lekker licht is. De appeltjes worden in flinterdunne schijfjes gesneden die door het beslag zitten, wat de cake extra luchtig maakt. Nom dus.




zondag 14 december 2014

Show 'n Tell: Thar be dragons

Als je mijn blog ziet lijkt het net alsof ik stil heb gezeten. Niet! Was gewoon een blogdipje. Maar met werk en handwerk blijft er soms nog maar weinig over voor iets anders.
When looking at my blog it almost looks like I have been sitting still. No way! I just didn't feel like blogging much. And with work and crafting, there sometimes is little time for anything else. 



Uit de oude doos zouden we dus bijna kunnen zeggen. Mijn Thar be dragons mitts, die ik nu dagelijks gebruik. Herinneren jullie nog het Simon Lewis draadje dat ik een tijdje geleden verfde en vervolgens spon? Die vroeger erom om mitts te worden.
So, these are almost old. My Thar be dragons mitts, which I now use daily. Do you guys remember the Simon Lewis yarn I dyed and spun? They asked to become mitts. 



Voor de aller aller allerlaatste ronde Nerd Wars was één van de opdrachten om iets te maken ter nagedachtenis aan Nerd Wars of geïnspireerd door een andere Nerd Warrior. De meest fanatieke Nerd Warrior én Beesteboeler is Lepida. Zij was het die ons uitnodigde om vooral ook mee te gaan doen en toen ik dat met een hoop anderen deed was zij het die lijstjes bijhield, prijzen uitreikte en altijd klaar stond met tips, advies en moral support. Ik maakte deze mitts dus ter ere van haar. Sophie houdt erg van fantasy en ik heb van haar kant als menig draak voorbij zien komen. Dus deze dragon-paws van Deborah Harowitz pasten perfect.
For the very very very last round of Nerd Wars one of the challenges was to be inspired by Nerd Wars or a fellow Nerd Warrior. The most honorable Nerd Warrior I know is Lepida. She is the one who invited us to join, and once we did join she kept lists, gave out prizes and was always ready with tips, advice and moral support. I made this mitts in honor of her. Sophie loves fantasy and I have seen many dragons from her hand, so these Dragon Paws by Deborah Harowitz fit perfectly. 


Moet gezegd worden, de wol was eerst een beetje kriebelig. Maar het went en wordt vanzelf een beetje minder. Ze zouden eigenlijk wel eens geblockt mogen worden. Maar ja, dan kan ik ze even niet aan...
It has to be said. This wool was a little itchy. But I am getting used to it, and it is getting softer by wearing it much. They should be blocked some time, but that would mean I wouldn't be able to wear them for a while...