dinsdag 15 april 2014

Leve de koningin

Naast hommels zijn honingbijen de enige bijen met een koningin. Zij komt voort uit een bevrucht eitje, net als werksters, maar is haar hele larveperiode gevoerd met koninginnenbrij. Werksters krijgen deze brij alleen hun eerste dag als larve, daarna alleen stuifmeel. Koninginnenbrij wordt door de werksters in speciale klieren geproduceerd uit stuifmeel. Het resultaat van deze voorkeursbehandeling is dat de koningin zich optimaal kan ontwikkelen, inclusief haar geslachtsorganen. Zij is dus ook groter dan de werksters en heeft een grotere cel nodig om in te kunnen groeien en verpoppen. Dit zijn de zogenaamde koninginnencellen of moerdoppen.

'Mijn' koningin. In het midden onder. Een lang, donker lichaam met nog een klein geel merkstipje.
(Die dikkerd aan haar rechterkant is een dar). 

Zodra de koningin uit de moerdop komt moet zij vaak eerst zorgen dat haar plaats aan de troon veiliggesteld is. Een bijenvolk maakt meestal meerdere moerdoppen en dus koninginnen tegelijkertijd, voor de zekerheid. Maar er kan maar één koningin tegelijkertijd aanwezig zijn. De koningin steekt vaak door de moerdop de andere koninginnen dood. En als ze te laat is, breekt er een ware bitchfight uit, zonder harentrekken en bitchslaps, maar met dodelijke angels.
Of, als het volk groot genoeg is wil ze nog wel eens met een deel van het volk gaan zwermen om op een ander plekje een nieuwe kolonie te stichten. Een nieuw uitgekomen koningin maakt een geluid, wat wordt aangeduid als tuten, om de koninginnen in de moerdoppen te laten weten dat ze er is en de rest maar even moet wachten. Als antwoord gaan zij 'kwaken'. Dit duidt meestal op een 'nazwerm'.


Eerste aanzet van een moerdop. Deze zit vrij hoog, vaak worden de
doppen aan de onderkant van het raad gebouwd. Vaak bouwen bijen
eerst zogenaamde 'speeldopjes' voor ze aan het echte werk gaan.
Speeldopjes worden niet belegd met een eitje en blijven dus leeg. Deze
zitten vaak op het midden van het raad. Maar deze is uiteindelijk
toch helemaal dicht gemaakt.
Mooi detail, bovenin de larven. 

Een koningin in een kolonie (nieuw of de oude) moet op een op bruidsvlucht gaan. Samen met haar hofhouding (een aantal werksters) maakt zij een vlucht waarna ze besprongen wordt door darren. Mid-vlucht wordt er gepaard, waarbij de dar overlijd. De koningin slaat het zaad op in een zaadzak. Ze paart met verschillende darren, soms zijn daarvoor verschillende bruidsvluchten nodig. Daarna heeft ze genoeg zaad opgeslagen voor haar hele leven.







Een koningin kan zelf kiezen of een eitje dat gelegd wordt bevrucht is, waarna het een werkster wordt, of onbevrucht is, wat een dar oplevert. Zij wordt door de werksters om haar heen verzorgd en gevoed. Het enige wat zij de hele dag doet is eitjes leggen. Vaak haar eigen lichaamsgewicht aan eitjes per dag. Ze stopt pas met eitjes leggen als de winter nadert en het volk zich concentreert op het overwinteren. In de winter verzamelen de werksters zich om de koningin heen, in een tros, om haar warm te houden. De werksters rouleren van plek, zodat iedereen af en toe lekker warm binnenin kan zitten. Zodra het mooi weer is, vliegen de werksters weer uit om nectar en stuifmeel binnen te laten. Zodra er stuifmeel voorradig is kan de koningin weer beginnen met het leggen van eitjes. De omvang van het volk zal weer enorm snel toenemen. Waardoor uiteindelijk niet meer genoeg plek is in de kast. Er wordt dan unaniem besloten om nieuwe koninginnen te maken, zoals boven beschreven met de moerdoppen en de koninginnenbrij.  Als de doppen zijn gesloten kiest de oude koningin een mooie dag uit en vertrekt met een deel van de werksters in een (voor)zwerm om elders een nieuwe kolonie te stichten en ruimte te maken voor haar nakomelingen.

Parende koningin.
Foto van: http://wordlesstech.com/


Nu zijn de meeste mensen niet zo'n fan van zwermen. Daar kan ik me iets bij voorstellen. Zo'n paar duizend bijen bij elkaar is best imponerend. MAAR: bijen in een zwem zijn ongevaarlijk. Om twee redenen. Ten eerste zuigen bijen, voor ze gaan zwemen zich helemaal vol met honing, zodat ze voor drie dagen een voedselvoorraad in hun maag hebben. En met een volle buik is het nu eenmaal moeilijk steken. Vergelijk het met proberen te gaan zitten met een strakke spijkerbroek aan. Gaat niet.
De andere reden is, dat de bijen eigenlijk niks te verdedigen hebben. Ze hebben hun honingvoorraad en al het broed achter gelaten. Hun enige prioriteit is het vinden van een nieuw huis.



Een zwem bijen land vaak dichtbij de kast waar ze vandaan komen. De klonteren zich om de koningin om haar te beschermen. Een aantal bijen gaat op verkenning naar een geschikt nieuw huis. Hebben ze die gevonden, dan vertrekken ze weer. Het is zaak om een zwerm zo snel mogelijk te vangen, omdat honingbijen tegenwoordig, vooral in ons land, geen kans maken in het wild.

Het natuurlijk imkeren wat ik heb geleerd gaat uit van de natuurlijke drang van bijen om te zwemen. Eigenlijk zou ik ze dat ook graag laten doen. Helaas staan mijn bijen in een woonwijk en ben ik niet elke dag aanwezig om te kijken of ze al vertrokken zijn. Er zijn een aantal manieren om te voorkomen dat de bijen gaan zwermen. Eén van deze heb ik gisteren toegepast. Ik heb een aantal ramen met moerdoppen overgehangen in een nieuwe kast. Samen met nog wat broed en wat honing. Deze krijgen een eigen, nieuwe plaats. Met andere woorden; als het goed is heb ik nu 2 bijenvolken onder mijn hoede. :D (does a happy dance).



zondag 13 april 2014

Appeltaart no. 6

Lief was gisteren jarig. En bij een verjaardag hoort taart. En taart is dit jaar automatisch appeltaart. Nu had ik erg zin in appelkruimelvlaai. Dus maakte ik die. :)

De vlaai is eigenlijk een allegaartje van basis recepten en een eigen ingeving.
De bodem is natuurlijk de traditionele vlaaienbodem van gistdeeg. Het recept staat op wikipedia en dat gebruikte ik al eerder en is erg lekker. Ik improviseerde met de appeltjes. En het kruimeldeeg is ook een vrij basis deeg.



Men neme 15 gram gist en lost dat op in 1 a 1,5 dl melk, samen met 2 el suiker. Dat even laten staan tot het gist goed is geactiveerd en belletjes maakt. Dan 250 gram patentbloem in een kom doen, gistmengsel en 20 gram boter erbij en goed kneden tot een soepel deeg.
Het deeg mag 1 uur rusten onder een vochtige doek.

Dan, als het deeg bezig is met rijzen, 8 appels schillen, klokhuis eruit en in stukjes. Overgieten met het sap van een halve citroen en 2 eetlepels suiker erover strooien. Lekker nog even laten staan.

Kruimeldeeg maken van 100 gram bloem, 100 gram harde boter en 100 gram suiker. De boter met twee messen in kleine stukjes snijden en dan met je vingers het deeg nog wat verder kruimelen.

Daarna het deeg weer goed doorkneden en uitrollen. Een goed deeg hoeft in principe geen bebloemd oppervlakte meer te hebben om op uit te rollen. De deeglap in de vorm leggen en wat gaatjes in prikken met een vork. Wat paneermeel op de bodem strooien. Dan appeltjes erop, met wat van het vocht (ik heb alles gedaan maar dat was wel even spannend of de taart daar niet te vochtig van zou worden - werd het niet). En vervolgens de kruimels erop. 25 minuten bakken op 230 graden.


Ik vond de taart goed gelukt. Lief vond hem een tikkeltje te zuur. Dus, probeer vooral uit met de hoeveelheid citroensap en de hoeveelheid suiker die je erbij doet. Smaken verschillen nu eenmaal. 

woensdag 9 april 2014

Show 'n Tell: Nest

Al een hele tijd stond het nest (even scrollen naar de Engelse versie) op mijn to-do lijstje. Dat kan ook niet anders als je die verschrikkelijk lieve foto's ziet. Ik zag er alleen een beetje tegenop om te maken. Het is gemaakt met t-shirt garen, en wat ik heb gehoord is daarmee haken niet voor watjes. Met andere woorden: het is hard trekken en je krijgt er snel spierpijn en kramp van. Maar ja, ik had dat garen staan, en die klossen staan verschrikkelijk in de weg. En ik had het de katjes beloofd. Dus begon ik eraan.
The Nest has been on my to-do list for a while now (scroll down in the link for the English version). There is no mystery there when you see those very cute pictures of that very cute cat. But I have been dreading to make the thing. It's made with t-shirt yarn, and what I'd heard of it, it isn't for sissies. In other words: it's a lot of hard pulling and it gives you muscle aches and cramps. But, well, I did have the yarn standing there being very ugly. And I had made a promise to my cats. So eventually I started. 



Men heeft niet gelogen. Wat een k*t werkje was dat zeg. En als het resultaat dan ook nog tegen valt.... Het patroon klopt niet én ik heb op één punt het patroon verkeerd begrepen waardoor ik nu dit prachtige, ahum, misbaksel in de kamer heb liggen. Maar....hij is wel goedgekeurd door Vudou. Hij ligt er graag op te slapen, in de spelen én hij wordt als krabpaal gebruikt. Dus, dat ding komt voorlopig niet los. En dat vinden mijn armen niet zo erg.
They were right. What a crappy job that was. And if the result isn't what you've hoped for.... The pattern isn't right and I misunderstood one part of the pattern wrong, which results in this beautiful, ahum, monstrous thing. But! Vudou does like it. He likes to sleep on it, play in it, and he used it as a scratching post. So, this thing is going to stay just the way it is. And my arms agree on that. 


Ik hechtte alleen de buitenste draadjes af, want zo is het natuurlijk extra leuk om mee te spelen.
I only cast off the outer ends, because this way it is a lot more fun to play with.








dinsdag 8 april 2014

Over Hommels

Toen ik vroeger nog bij mijn ouders woonde en in de tuin zat en een lekker boekje wilde lezen in de zon, kon ik me vaak niet concentreren door al dat gezoem om me heen. Ik wist dat dat er nu eenmaal bij hoort. Maar na een nare ervaring met een bijensteek in mijn jeugd en een 'wespen en horzel-horror' vakantie werd ik vooral erg panisch van dat geluid. Nu weet ik beter. Zoals ik al eerder heb geschreven zijn er ontzettend veel verschillende soorten bijen (maar ook wespen). Ik wil graag wat helderheid creëren en wat uitleg geven over de verschillen.

Hommel nestkast. 


Hommels en bijen behoren tot dezelfde familie (Apidae). Hommels zijn eigenlijk grote, harige bijen. Maar qua gedrag zijn ze toch wel iets anders. We verdelen bijen vaak in, in honingbijen en solitaire bijen. Hommels vallen daar eigenlijk tussen in.

Een hommelkoningin opzoek naar een nestje vliegt mijn composthoop in.


De hommelkoninginnen overwinteren in een holletje onder de grond. Als het in de lente weer wat warmer begint te worden kruipen ze uit hun holletje. Ze zijn dan nog wat verzwakt van hun winterslaap, dus ze gaan eerst wat te eten zoeken om op krachten te komen. 's Nachts slapen ze nog in hun winterverblijf. Als ze eenmaal sterk genoeg zijn gaan ze opzoek naar een goede nestgelegenheid. Het hangt af van de hommelsoort waar ze dit gaan doen. Sommigen doen ditboven de grond, bijvoorbeeld bomen of in (niet schoongemaakte) vogelnestkastjes. Anderen doen dit onder de grond, bijvoorbeeld in verlaten muizenholletjes. Er zijn ook nog koekoekshommels, die hun eieren dus in de nesten van andere hommels leggen.

 Afgekeurd. 


Heeft de hommelkoningin eenmaal een geschikte nestruimte gevonden dan begint ze met het maken van een nestje. Dit doet ze door het produceren van was, wat ze vermengt met stukgebeten plantendelen. Hiervan maakt ze een soort potjes. In de potjes legt ze eitjes en hierin wordt honing en stuifmeel opgeslagen. De koningin verzamelt eerst zelf nectar en stuifmeel voor de larven, zodra de eerste werksters zijn uitgekomen worden deze taken van haar overgenomen en legt ze alleen nog maar eitjes.
Is het nest groot genoeg dan legt de koningin ook eitjes waar darren uit komen.
Halverwege het jaar kweken de werksters koninginnen op. Zij blijven vaak nog een tijd in het nest en keren ook regelmatig terug, zodat ze een vetvoorraad kan opbouwen. De oude koningin gaat aan het einde van de zomer dood en er komen geen nieuwe werksters meer bij. Het nest valt uit elkaar en wordt uiteindelijk verlaten door de nieuwe koninginnen die een plekje zoeken om te overwinteren.

Een akkerhommel-koningin in mijn nestkast. Ze is het er niet mee eens. 


Vorig najaar kreeg ik van de weduwe van Cor Evers zijn hommelnestkast cadeau. Een pracht-ding. Op de website van Cor kun je nog informatie vinden over Hommels en hoe je een hommelnest moet inrichten en onderhouden. Ik ben nog steeds bezig met het zoeken van een koningin die het nest wil accepteren. Tot nu toe nog geen succes.

De ingang afgesloten met een plukje mos. Afwachten...

Een aantal keer ben ik met Babel naar buiten geweest op hommelkoninginnenjacht. Geen succes. Tot we eens boodschappen gingen doen en ik in een opwelling de 'schnappi' had meegenomen. Ik zag een hommeltje wat een beluchtingsholletje in kroop bij een garage. En toen ze daarna onder een laag bladeren verdween kon ik haar zo vangen. Ze had een wat bumpy ride. In het theedoosje waar ze wat meer ruimte had, had ze zoveel zitten zoemen dat Vudou haar door de keuken mepte tot ze onder een kast vast kwam te zitten. Daar vonden we het doosje toen we na de boodschappen thuiskwamen, alle drie de katten er omheen. Ik kreeg haar niet in de kast, het doosje sloot niet goed genoeg aan aan de ingang dus ze kroop er tussendoor en vloog weg. 

Zoekplaatje. 


Zo ging het een paar keer. Het wegvliegen dan, niet het katten-getreiter. Tot ik bedacht dat ik de schnapi ook op de kleine opening kon zetten zodat er geen mogelijkheid was voor de dames om zich ergens tussendoor te worstelen. Dat lukt op zich wel, maar het nestje accepteren is weer een heel ander verhaal. 

De nest-zoekende koninginnen zijn erg leuk, vind ik, om te volgen. Nu ik eenmaal weet dat ze het doen en het gedrag herken is het een feest op de tuin. Er zijn erg veel koninginnen op dit moment. Ze vliegen erg laag over de grond en zoeken nauwkeurig de grond af op zoek naar een geschikt plekje. Vaak hoor je ze al een tijdje aankomen voor je ze uiteindelijk ziet. Elk plekje wat misschien geschikt is gaan ze in. Soms komen ze er ergens aan de andere kant weer uit. Foto's maken zijn lastig, maar is erg leuk.

Bij het tuincentrum kocht ik bovendien een klein hommelnestkastje. Ook daar zit tot nu toe nog geen hommel. Inmiddels heb ik het kastje verplaatst en onder het stro verstopt, omdat ik veel koninginnen bij het sto heb zien zoeken. Nu maar hopen dat dat werkt.

Hommelnestkastje verstopt onder het stro. 



maandag 7 april 2014

Musical Monday: Soundtrack of my life III


It has been difficult for me to choose songs. I think I've re-written this post over the last couple of weeks about five times. I want to give you an overall impression but I also want to listen important songs ánd important artists. I seem to be always thinking I am leaving something very important out. I guess I will always do. So you're going to have to be happy with an incomplete list. Today I'll take you back to the first part of my high-school period. I listened to mainstream music, but did have a tendency to go towards RnB and rap. So here's some.




Enrique Iglesias - Hero
I still get taken in by the voice of this man. It's just so.. I don't know how to call it. Sensual? Maybe it just brings back memories. This song in particular, I was crazy about it. Mostly because of the video though. It could make me cry. So sad... :'(



Alicia Keys - Fallin'
When I first heard this song I was utterly taken by it. I think this was the last single I ever bought. Because Alicia Keys was so unknown, there wasn't even an album yet, but I had to have this song. I bought the CD afterwards too.  And her next album as well. Plus I've been to concert, in what was it,m 2003?Though I think her music never had the same quality as did Songs in A Minor. I stopped listening somewhere along the way.


Christina Aguilera - Dirrty
Little girls grow up. So did Christina Aguilera. And I did with her, though not as drastically. Dirtiest I got was listening to this song, almost secretly in my room. Because liking Christina Aguilera was kind of not done. But I did like her, well, her music anyway.




Nelly - E.I. 
In 2002 we moved. I was so lucky I got to trade in my childish room for a girlish room. I bought some postcards featuring some of my favorite artists. I never noticed when I bought them, but they all had their shirts off, showing their abs and being really cool. Of course, when we gave people the grand tour of the house, I got some (very funny...ha...ha...ha..) remarks about it. Ah well, they actually really did look very fine. One of these was Nelly. My friends were all crazy about him. Nelly was supposedly the perfect man. I did not agree so much, though I did like the music a lot. Most of the music I listened to came with a 'parental advisory' sticker. I never really understood why, probably because most of the time I had no idea what was being said. Some of these songs, when I hear the censured version on YouTube I get a better idea. Yet, with this song, I still have no idea. What the heck is he saying? Why does he pretend to be a donkey? Ah well, who cares?

Eminem - Lose yourself.
I still think Eminem is a great rapper. I liked to listen to his music a lot. Of course I thought all the fuss he made a bit drama-queen-like, and a huge cry for attention. But I have always been able to look beyond such things.
This song is from his movie, one I saw with my sister, which was fun.

So, how are you liking my little lists? Does it take you down a trip down memory lane too? What did you listen to, those early years of your highschool period? And what did you listen to during the first few years of this new millennium?

vrijdag 4 april 2014

Tuin update: in knop

Heerlijk he, die lente en dat mooie weer van de afgelopen dagen. De natuur geniet er ook van. Alles begint in een rap tempo te groeien. Planten en bomen ontwaken weer uit hun winterslaap. Ik vind het zo prachtig om die dode bos takken in een paar dagen tijd te zien transformeren naar een groeiende en bloeiende plant. En het belofte-stadium, de knop, is net zo mooi. Soms staan de knoppen letterlijk op knappen en zie je een poosje later dat de bladeren zich hebben ontvouwen.


Begin vorige maand was dit het eerste knopje wat uitkwam. Het zijn de
eerste blaadjes van de aalbessen. 


En inmiddels staat de struik er zo bij. 

En dit zijn de bloemknoppen van mijn kersenboompje. 

Dit is de druif, meestal hebben die prachtige knoppen, met roze,  paarse
en bijna turquoise tinten. Dit jaar iets minder, en op de foto niet heel goed
te zien. Misschien was ik gewoon al te laat...

Appelbloemsemknoppen zijn ook zo fel roze, dat het bijna nep lijkt. En
dat terwijl de bloemetjes straks vooral wit zullen zijn. Bijna zonde dat
ze uit zullen komen. 


Dit is de Cassis-bes. Die lijkt qua plant heel erg op de aalbes, maar
de bloemknoppen zijn toch wel wat anders.


De blauwe bessen struiken zijn helaas nog wat inieminie en daardoor wat
nietszeggend. Maar, óók in knop, dus wat dat betreft hoort ze er helemaal
bij.

Deze kiwi steekt parmantig omhoog. Ze krijgt grote, harige bladeren,
hoewel dat aan deze kleine knopjes niet echt te zien is. 


Knoppen, kiemende zaadjes en uitgedroogde handen kondigen echt de lente aan. Op naar een nieuw jaar vol nieuwe verassingen. 


woensdag 2 april 2014

The Calypso Chronicles

Ik moet iets bekennen: ik ben gek op stereotypen in fictie. Niet de slecht geschreven varianten, maar de grotesque vorm. Die vorm waarin stereotypen een (bedoelde) karikatuur worden van zichzelf. Ik kan er niks aan doen, dat is nu eenmaal mijn humor.
I have a confession to make: I love stereotypes in fiction. Not the poorly written kinds, but the grotesque kinds. The kinds that make stereotypes (meant) caricatures. I can't help it, that's my kind of humor I guess. 


Humor, ja. Ik hoorde ooit ergens iemand zeggen dat boeken niet grappig konden zijn. Of mochten zijn, dat weet ik niet meer. Met beide ben ik het niet eens. Het is toch heerlijk om af en toe in je stoel te hangen en onbeschaamd te grinniken tijdens het lezen?
Humor, yes. I once heard someone say that books did not have the ability to be funny. Or they shoudn't be I don't remember exactly. I don't agree with both of these claims. It is so good to be able lay in a chair and giggle like crazy. 




De ideale serie daarvoor is De Kronieken van Calypso,geschreven door Tyne O'Connell. De serie van vier boeken (beginnend met Hoe versier ik een Prins?) gaan over Calypso Kelly, een Amerikaans tienermeisje die moet zien te overleven op St. Augustinus, kostschool voor meisjes in Engeland, bevolkt door de kinders van aristocraten, rocksterren en tycoons. Calpyso is niet zo'n kind, gaar ouders zijn een wat hippie-achtig stel Hollywood scriptschrijvers. De eerste jaren voor Calypso zijn dan ook niet zo'n pretje. Haar enige vriendin is Star, dochter van een altijd rockster in permanente bedwelming van drugs en eigenaresse van Brian, de knuffelige slang en Hilda de intelligente rat. Het motto van de vriendinnen: draag je pijn als lipgloss. Dingen voor Calypso beginnen te veranderen als kroonprins Freddy zijn oog op haar heeft laten vallen.
Ideal series for this is The Calpyso Chronicles written by Tyne O'Connell. The series of four books (starting with Stealing Princes are about Calypso Kelly, an American teenager who has to survive at St. Augustine, boardingsschool for girls in England, inhabited by the children of aristocrats, rockstars and tycoons.Calypso is not such a child. Her parents are hippy-like Hollywood writers. The first years at St. Augstine are not very kind to Calypso. Her only friend is Star, daughter of a permanentlty stoned rockstar and owner of the cuddly snake Brian and brilliant rat Hilda. Their motto: wear your pain like lipgloss. (They use a lot.) Things start to change for Calypso when prince Freddy starts to flirt with her.



De wereld die O'Connell schept zit vol met heerlijke stereotypen, onverwachte momenten, overdreven tienerdrama's, ontluikende verliefdheid en hilarische blunders. Voor als je eens zin hebt in iets anders, dus.
The world O'Connell creates is full of lovely stereotypes, unexplected moments, extravergant teenage drama, new love and hilarious missteps. For when you're into something different for once.