Show n Tell: tassenhanger swap

Voor de sleutelhanger/tassenhanger swap heb ik natuurlijk zelf ook iets gemaakt.
Ik moest wat voor Monique maken. Uit haar reacties en profiel begreep ik dat ze houdt van vrolijke kleurtjes en positiviteit. Omdat ze zelf veel haakt, besloot ik een handwerkmethode te kiezen die daarvan afwijkt, namelijk borduren. Ik borduurde een klein vlindertje en heb het daarna nog wat opgeleukt met gehaakte hartjes.
Of course I also made something for the key chain/purse hanger swap.
I had to make something for Monique. From her reactions on the forums and her profile I found out she likes bright, happy colors and positivity. Because she crochets herself, I decided to use a different technique, and embroider something. I embroidered a little butterfly and added some crocheted hearts.  

Het patroon voor het vlindertje staat hier. En het patroontje van de hartjes hier (in het Engels).
The pattern for the butterfly (Dutch website, though images speak for themselves). And the pattern for the hearts (in Englisch).

Tassenlhanger swap

Op de Priegelaars-groep op Ravelry werd weer een hele leuke swap georganiseerd, namelijk een sleutelhanger of tassenhanger swap. Gewoon iets kleins dus, iets wat je zelf hebt gemaakt. En dat soort dingen vind ik het leukste. Dus ik heb me maar weer ingeschreven. Vanaf vorige week komen bij iedereen de enveloppen binnengedruppeld. Vandaag was ik één van de gelukkigen.
The Priegelaars-group on Ravelry organised a really fun swap, a keychain or pursehanger swap. Something small, something handmade. And those kind of things I like best. So I signed up again. From last week on, envelopes have been arriving at various houses. Today, I was one of the lucky ones. 

Ik kreeg mijn tassenhanger van Yolanda (Duifke). Sowieso erg mooi, en ook helemaal in mijn kleuren. Ik denk wel dat ik een nieuwe tas nodig heb, waar die mooi bij gaat. :-)
I got my purse hanger from Yolanda (Duifke). It's very pretty overall, and also very much in my colors. I do think I need a new purse, though, one that goes well with it's hanger. 

Een wandelingetje, incl. schaapjes

Als ik naar mijn tuintje ga, ga ik meestal lopen. Babel gaat altijd mee, en zo kan hij lekker nog wat wandelen. De kortste route is ongeveer tien minuutjes lopen, maar het nadeel is dat Babel zo ongeveer de hele route aan de lijn moet. Soms maak ik daarom nog wel eens een kleine omweg. Dan mag hij bijna de hele route los en kan hij lekker rennen en spelen met andere hondjes. Hij krijgt er altijd een enorm tevreden koppie van, hoewel dat misschien alleen maar zo lijkt, als hij met zijn tong uit zijn mond aan het hijgen is.
When I go to my garden, I usually take a stroll. Babel always joins me, and this way he gets the opportunity to walk for a while. The shortest route takes about ten minutes, but Babel isn't allowed to walk free. So sometimes I take a little detour. That he's allowed to walk almost all the route free so he can run and play with other dogs. He gets this satisfied expression, though that might only look like it, because he has his tongue hanging from his mouth while panting. 

Op deze route komen we langs een weide. Een prachtige weide overigens, met een grote vijver in het midden met grote lelies erop. Leuke boompjes. Met een hek er omheen. Jammer genoeg is dat stukje vaak leeg. Maar de laatste tijd hebben we vaak geluk en staan er schaapjes. Aan het begin van de lente een moeder met haar kroost. Heerlijk om te zien, zeker omdat op dat moment het kroost zich helemaal liet gaan en geweldige sprongen aan het maken was. Jammer genoeg had ik toen mijn telefoon niet bij en kon ik geen foto's maken. Pinkstermaandag was het zo'n mooi weer dat ik besloot weer even een wandelingetje te maken. En daar stonden ze weer. Het kroost is inmiddels enorm groot geworden. Moeders was alleen nog te herkennen aan een enorme uier tussen haar benen en omdat zij het enige schaap was dat geschoren was.
On this route we usually pass a meadow. A beautiful meadow by the way, with a large pond in the middle full of large lily's, nice little trees. And with a huge fence around it. It's a pitty, but usually there is nothing in it. Though the last few times we've been lucky and we saw some sheep. In early spring there was a mother with her offspring. Such a delight to see, especially because her offspring had so much energy that they were making those silly jumps only little lambs can make. Unfortunately I didn't bring my phone with me, so I wasn't able to make any pictures.
Monday the weather was so lovely I deceided to take a stroll. And there they were again. The offspring have grown very much. Mother sheep was only recognizable by her udder and because she was the only shaven sheep. 

Tuin update: Warm

De afgelopen dagen is het prachtig weer geweest. Als koukleum houd ik daar wel van. Op de tuin is het dus ook erg fijn, hoewel als ik aan het werk moet, zelfs ik wacht tot het avond wordt en er wat koelte neerdaalt.
Nadeel van de warmte is dat het dus ook erg droog is. En met een aantal nog erg jonge plantjes en zaaisels is dat niet even prettig. Het is dus ook vooral veel sjouwen geblazen met gieters.
Last few days the weather has been beautiful. As someone who's always cold, I like this. In my garden it's very nice also, though when I have to get to work, even I wait until the evening cools everything down a bit. Side effect from the warmth is that it's also very dry. And with some sprouts and sowing, the dryness isn't that pleasant. It's carrying a lot of watering cans. 

Zo ligt het er allemaal bij. Je ziet de donkere strepen waar ik
al ijverig met water heb gestrooid.
So this is what my garden looks like right now. Those
dark stripes are the places I have been watering. 

De droogte heeft nog een nadeel: ik heb een leemgrond. Op zich is dat een grondsoort die best fijn is. Hij houdt water goed vast en is redelijk vruchtbaar. Volgens de tuinboeken de meest ideale grond die er is. Maar als het zo droog is, vormt die grond een harde bovenlaag die op zich redelijk wat vocht daar onder kan vasthouden (als de plantjes maar wortels hebben die lang genoeg naar beneden graven). Maar ik kom daar dus niet meer doorheen.
The dryness has another side effect: I have a loam soil. That's not all bad. It keeps rather moist and is fertile. According to my gardening-books it's the most ideal soil-type there is. Though when it's dry like now, the soil forms a hard crust that can keep it's moist underneath (as long as those plants have roots that go deep enough into the ground). But I can't get through it anymore. 

De bovenlaag is gebarsten, het lijkt soms
wel een woestijn :-)
See, the top layer cracked. It looks a little
like a desert.

Droge brokken grond
Dry chunks of soil. 

Op zich zal ook weinig onkruid opkomen op zo'n droge grond. Maar dat wat er staat heeft het wel goed en groeit door het zonnetje lekker door. En ik krijg het er dus maar amper uit.
Gelukkig zijn er ook nog wat leuke dingetjes te zien. Planten die het nu al goed doen.
Basically, not much weeds will pop up in such a dry soil. Though whatever weeds are already there is doing just fine and grows steadily because of the sunshine. And I can barely get it out.
Luckily there are also some fun things to see in my garden. Plants that do great already. 

Aardbeien komen er weer bijna aan.
The strawberries are coming. 

Tomaatjes in hun kasje hebben het prima naar hun zin.
Tomato plants are having a good time. 

Aardappels doen het erg goed dit jaar.
The Potatoes are doing very well this year. 

Vorig jaar gezaaide witte Nigella, kwam dit voorjaar opeens
toch op om mij te verassen. Wat een prachtige bloemen.
White Nigella's that I sew last year, and surprised me
in early spring. What beautiful flowers. 

Tuinbonen. Elk jaar weer instant
tuinders plezier. Het eerste wat de grond in
gaat en groeit enorm hard.
Beans. Every year again good for some
instant gardeners delight. It's the first I sow,
and it grows realy quickly.

Prachtige lavendel, als kado'tje gekregen van zus-lief en
haar vriend.
Beautiful Lavender, this was a present from my sister
and her boyfriend. 

Musical Monday: Louis Armstrong

Zo groot als de wereld is, zo divers is de muziek die op deze wereld bestaat. In Musical Monday probeer ik een stukje van mijn wereld te laten zien, door muziek. Mijn muziek. Muziek die iets bij mij teweeg brengt.  
As large as the world is, as diverse is the music that exists in this world. In Musical Monday I will try to show a piece of my world, with music. my Music. Music that moves me.  

Als we het hebben over muziek-iconen uit vervlogen tijden dan kan Louis Armstrong natuurlijk niet ontbreken. Armstrong is ook één van mijn favorieten. Zijn muziek kan bij mij zowel kippenvel als tranen bezorgen. Zoals ik geloof ik al een paar keer heb opgemerkt: Louis deed de stem van de apenkoning Louie in de Disney versie van Jungle Book. Daarnaast heeft hij nog een aantal liedjes gemaakt die nog altijd enorm veel bekendheid hebben, zoals When you're smiling en What a wonderful world. 
When we're speaking of music-icons from times passed by, Louis Armstrond can't not be mentioned. Armstrong is one of my favorites also. His music gives me both chickenpocks as tears in my eyes. As I have mentioned a few times before: Louis did the voice for apeking Louie in the Disney version of Jungle Book. Besides this he's made a few more songs that are still widely known, such as When you're smiling and What a wonderful world.

Bron: Last.fm

Naast zanger is Louis ook trompetspeler. Grote delen van zijn liedjes zijn dan ook solo's, vaak met trompet (hoewel Blue Moon een prachtige piano solo is). Zijn diepe stem gaat voor mijn gevoel naadloos op in de muziek en maakt het één geheel. Zijn liedjes hebben een bepaalde soul die, zoals ik al zei, elke keer weer iets bij mij los maakt.
Besides singing Louis is also a trumpet player. Large portions of his songs contain solo's, mostly with trumpet (though Blue Moon is a beautiful piano solo). His deep voice goes without problem with the music, in my opinion. His songs have a certain soul that, as I said before, touches me time after time. 

Bron: Last.fm

Ik vind het moeilijk om te kiezen welk lied nu mijn favoriet zou zijn. Vandaar dat ik de bio over Armstrong nu even laat zitten. Die houden jullie nog tegoed, dan heb ik een mooi excuus om nog een liedje uit te kiezen. Het liedje in het filmpje heb ik nu gekozen vanwege zijn prachtige tekst.
I find it difficult to choose what song would be my favorite. That's why I'm leaving out the bio about Armstrong for now. You'll have it some other time, than I have an excuse to choose another song. This song in the video I chose for it's beautiful lyrics. 

Louis Armstrong - Give me a kiss to build a dream on

Waar maakt iedereen zich druk om...

Soms zijn er van die boeken waarin je begint te lezen en waarvan je meteen weet dat het goed zit. Voor mij was zo'n boek Suicide notes, waar maakt iedereen zich druk om. Van Michael Thomas Ford. De vijftien jarige Amerikaanse tiener Jeff wordt wakker op de psychiatrische afdeling van het ziekenhuis. Hij heeft zijn polsen doorgesneden. Not a big deal, volgens Jeff, ze moeten zich niet zo druk maken. In het ziekenhuis ontmoet hij een aantal andere tieners die opgenomen zijn.

'Ik ben niet gek.'
'Sadie lachte weer. 'Tuurlijk niet, zei ze. 'Niemand hier is gek.'
'Ik meen het,' zei ik.
'Ik ook,' zei ze tegen me. 'Dacht je soms dat ik wel gek was?' (23)

 Suicide Notes is geen One flew over the Cuckoo's nest voor young adults. De scheidingslijn tussen gek en niet-gek is flinterdun in dit verhaal. Geen enkel personage is een stereotype imbiciel die al kwijlend in een hoekje rare zinnen blijft reproduceren terwijl hij al wiegend voor zichzelf uit staart. ooral het meisje Sadie maakt een onuitwisbare indruk, zowel op Jeff, als op de lezer. Maar ook Rankin verandert Jeffs leven. J
eff bekijkt de zaken die gebeuren tijdens zijn gedwongen opname van 45 dagen, op een sarcastische en heldere manier. Elke dag geeft hij een beschrijving van wat er gebeurt, hoe hij denkt en wat hij voelt. En dat wordt prachtig verwoord. Eén van mijn favorieten:

Wie het ook is die daar in de hemel zit, het lijkt wel alsof hij of zij een grote zak vol smurrie heeft en er een paar keer per dag een handje van pakt en over de wereld uitstrooit, waardoor alles in een puinhoop verandert, als elfenpoeder dat over de houdbaarheidsdatum is. (91)

Suicide notes, waar maakt iedereen zich druk om...., 2010, Michael Thomas Ford. Vertaald door Lydia Meeder.  Uitgeverij Lemniscaat.
Lezen? Haal m dan bij de betere boekhandel!

Show 'n tell: poezen portemoneetje

Zomaar twee postjes vandaag. :-)
Tja, het was een beetje stil op dit blogje op het handwerkgebied. Dat had ook een reden. Op Ravelry is een hele leuke groep De Priegelaars die wordt beheert door Maantje. Maantje is een hele lieve, gezellige dame die ergens in Nederland woont met man, wat papegaaien en een hele meute poezen. Twee van die poezen vonden het zo gezellig met elkaar dat een paar maanden later nóg twee poezeltjes in het huisje van Maantje werden verwelkomt (dat was wel gepland hoor).
All of a sudden two posts today. :-)
It's been a bit quiet on this blog regarding to crafting. That had it's reasons. At Ravelry there is a very nice group called De Priegelaars that's being moderated by Maantje. Maantje is a very sweet, nice lady that lives somewhere in the Netherlands with her husband, her parrots and a whole lot of cats. Two of these cats were having so much fun, a few months later two more cats were welcomed in Maantjes house (though the pregancy was planned).

Foto is natuurlijk eigendom van Maantje.

Maantje heeft het daarvoor echter wat moeilijk gehad met allerlei nare dingen die gebeurden. En om haar wat op te fleuren en om haar te vertellen dat we De Priegelaars best wel een hele leuke groep vinden werd het initiatief genomen om een zogenaamde kraammand te maken. Maar dan meer voor poezenoma Maantje, dan voor poezenmamma Jannie en haar kinders Sientje en Vriendje. Vandaag heeft ze de mand gekregen, vol met lieve dingen van andere mensen van Ravelry. Ik mag hier dus ook laten zien wat ik heb gemaakt.
Maantje has been going through a rough patch with all not so fun things happening. And to make cheer her up some other people took the initiative to make a maternity basket, though more for catgrandma Maantje, than for catmomma Jannie and her kids Sientje and Vriendje. Today she received the basket, full of other sweet things made by people from Ravelry. So now I can show you what I've made.

Omdat Maantje zo van Poezen houdt besloot ik iets met een poes te maken. En dat werd een klein portemonneetje voor kaartjes of andere kleine frutsels.
Ik heb de buitenkant geborduurd. En aangezien ik in eerste instantie het helemaal verkeerd deed, duurde het even voor het af was. Ik ben natuurlijk ook nog niet zo heel erg goed in borduren en zeker nog niet snel. Maar het was erg leuk om te doen. Heerlijk als onder je handen zo'n afbeelding begint te ontstaan. Het plaatje heb ik van internet.
Because Maantje loves cats so much I deceided to make something with a cat on it. It became a little wallet for cards or other small stuff.
I embroiered the outside. And because I did it all wrong the first time, it took me a while to finish. Also, I'm not that good yet and not that fast either. Though I have had fun makeing it. It's nice to see an image appear under your own hands. The image I took from the internet.

De achterkant was een eigen improvisatie, wat nog redelijk goed is gelukt.
The back I improvised, which turned out quite nice.

En, jaja, hij is zelfs gevoerd. Hoewel niet bijster goed. Ik ben nog steeds geen held met naaien. Met de machine, en zeker niet met de hand. En al die kleine hoekjes moesten wel even met naald en draad. Ik hoop dat ondanks deze schoonheidsfoutjes hij toch in de smaak is gevallen.
And yes, it's even lined. Though not that well. I'm not very good at sewing. Not with a machine and not by hand. All those small corners needed to be done with needle and thread. I hope despite some small mistakes she likes it.